Εξέχουσα θέση μεταξύ των επιστημών καταλαμβάνουν οι Νευροεπιστήμες. Όπως άλλωστε μαρτυρά και το όνομά τους, αντικείμενο μελέτης τους είναι το νευρικό σύστημα. Τον ακρογωνιαίο λίθο του Κεντρικού Νευρικού μας Συστήματος (ΚΝΣ) αποτελεί ο εγκέφαλος. Είναι πολλές – γνωστές και άγνωστες- οι δυνατότητες του πολύπλοκου αυτού ανατομικού οργάνου. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται και η ικανότητα της εκμάθησης νέων αντικειμένων και πληροφοριών καθώς και η αποθήκευση αυτών για μεγάλο ή μικρό χρονικό διάστημα (μνήμη). Τα νέα στοιχεία πυροδοτούν την ανάπτυξη των νοητικών μας ικανοτήτων, που δεν είναι μια παθητική διαδικασία αλλά μπορούμε να συμβάλλουμε σε αυτή με ενεργό τρόπο. Άλλωστε η πλαστικότητα του οργάνου αυτού αποτελεί και το εφαλτήριο της βιολογικής μας εξέλιξης στο πέρασμα εκατομμυρίων ετών. Με ποιόν τρόπο μπορούμε όμως, εμείς, να «εξελίξουμε» τον εγκέφαλό μας; Για να απαντήσουμε στο παραπάνω ερώτημα πρέπει πρώτα να γνωρίζουμε τι αποτελεί τροφή για αυτόν. Η απάντηση είναι απλή… τα ερεθίσματα που δέχεται από το περιβάλλον του! Μάλιστα! Νέες πληροφορίες, νέες εμπειρίες, νέα γεγονότα ! Με λίγα λόγια .. η μάθηση, δηλαδή η διεργασία με την οποία ο άνθρωπος και άλλα ζώα αποκτούν γνώσεις για τον κόσμο! Κάθε τι νέο αλλάζει την πλαστικότητα του εγκεφάλου, πιο απλά, μεταβάλλει τις συνάψεις μεταξύ των νευρώνων που τον απαρτίζουν. Η συνδεσμολογία αυτή δεν αποτελεί μια κατάσταση στατική, αλλά δύναται να αναδιαμορφωθεί κατά τη λήψη ερεθισμάτων από το περιβάλλον, πάντοτε στα πλαίσια του γενετικού μας υποστρώματος. Οι νέες πληροφορίες είναι αμέτρητες, εμφανίζονται καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας και έχουμε τη δυνατότητα να επιλέξουμε αυτές που επιθυμούμε να «φορτώσουμε» στον εγκέφαλό μας. Η δίψα του εγκεφάλου για νέες γνώσεις είναι εγγενής και συμβάλλει στην αναδιαμόρφωσή του και κατά συνέπεια στην εξέλιξη του οργανισμού που τον «καλλιεργεί». Για μια επιτυχημένη και καρποφόρα σοδειά πρέπει να προηγηθεί μια κοπιαστική και στοχευμένη σπορά. Μπορούμε να βοηθήσουμε τον εγκέφαλό μας να μάθει... Συνέχεια...
Γράφει η δασκάλα της Α’ Δημοτικού, Φωλιάδη Σοφία: Για τα παιδιά των μικρών σχολικών τάξεων, και όχι μόνο, καλοκαίρι δεν σημαίνει μόνο βουτιές και ανεμελιά στη θάλασσα, περισσότερο χρόνο με την οικογένεια, παιχνίδια με φίλους, χουζούρεμα στο κρεβάτι μέχρι αργά! Καλοκαίρι σημαίνει, κυρίως, τέρμα το διάβασμα! Πολλά παιδιά έχουν συνδυάσει την ανάγνωση ενός λογοτεχνικού βιβλίου με μια ακόμα σχολική δραστηριότητα που έχει ως στόχο να τα διδάξει. Ιδιαίτερα μαθητές που δυσκολεύονται στην ανάγνωση θεωρούν ότι η ενασχόληση μ’ ένα βιβλίο είναι μια επίπονη και ιδιαίτερα απαιτητική δοκιμασία. Τα ερωτήματα λοιπόν για γονείς και εκπαιδευτικούς παραμένουν κάθε καλοκαίρι τα ίδια… Πώς μπορούμε να κρατήσουμε ζωντανό το ενδιαφέρον των παιδιών για τα βιβλία κατά τη διάρκεια των πολυπόθητων και πολύτιμων καλοκαιρινών τους διακοπών; Τι είδους βιβλία να παροτρύνουμε τα παιδιά να διαβάσουν; Βιβλία με ασκήσεις που θα τους θυμίζουν την ύλη που διδάχτηκαν στο σχολείο ή λογοτεχνικά βιβλία που θα τα ταξιδέψουν μακριά και θα τους ανοίξουν την πόρτα για τη χώρα της φαντασίας; Πέρα από τα σχολικά εγχειρίδια, που εξυπηρετούν τη μαθησιακή λειτουργία αποκλειστικά, τα βιβλία που πιάνουν στα χέρια τους τα παιδιά των πρώτων τάξεων του Δημοτικού κατά τη διάρκεια των διακοπών, πρέπει να έχουν ψυχαγωγικό χαρακτήρα. Εάν οι διακοπές συνεπάγονται την ανεμελιά και το παιχνίδι, το βιβλίο πρέπει να έχει παρόμοιο ρόλο ως εναλλακτική δραστηριότητα στην καθημερινότητά τους. Δεν έχει σημασία αν θα είναι λογοτεχνίας, γνώσεων ή δραστηριοτήτων, αρκεί να αρέσει στο παιδί. Πρέπει να το αφήσουμε ελεύθερο να διαλέξει βιβλία που το ενδιαφέρουν, που θα το συγκινήσουν και θα του εξάψουν τη φαντασία. Τα βιβλία «διακοπών», ειδικά στα παιδιά της Α’ και της Β’ τάξης, δεν προσφέρουν ιδιαίτερη βοήθεια, αντίθετα περισσότερο τα απομακρύνουν από το διάβασμα και το μετατρέπουν σε καταναγκαστική εργασία. Υπάρχουν όμως βιβλία διακοπών που βασίζονται στις γνώσεις του παιδιού και του προτείνουν πολλές δημιουργικές δραστηριότητες. Αυτά... Συνέχεια...
Γράφει ο Τρύφωνας Ντάλης δάσκαλος της ΣΤ΄ Δημοτικού: Ο συγγραφέας Jorge Luis Borges έχει πει στο παρελθόν: «Φανταζόμουν πάντα τον Παράδεισο σαν ένα είδος βιβλιοθήκης». Για τους λάτρεις του βιβλίου, η φράση αυτή δε μπορεί παρά να είναι ένα όνειρο, μια επιθυμία, ένα ουτοπικό σκηνικό ή ακόμη και μια χώρα στην οποία θα ήθελαν να ταξιδέψουν κάποια στιγμή. Μια χώρα γεμάτη από βιβλία κάθε περιεχομένου και σελίδες γεμάτες από ιδέες, σκέψεις, συναισθήματα… Σαφέστατα το λογοτεχνικό βιβλίο είναι ένα πολύτιμο αγαθό, ένας πιστός φίλος του ανθρώπου και ιδιαίτερα του παιδιού με τον οποίο μπορεί να περάσει στιγμές χαλάρωσης, να ταξιδέψει σε μέρη μαγικά ζώντας συναρπαστικές περιπέτειες. Παράλληλα, η λογοτεχνία αποτελεί ένα εργαλείο εξερεύνησης και ανάπτυξης των κοινωνικών δεξιοτήτων στα χέρια του παιδιού που θα το βοηθήσουν να ερμηνεύει τον κόσμο γύρω του, ενώ οι συγκινήσεις που προσφέρει, βιώνοντας έμμεσα κατορθώματα των ηρώων, βοηθούν το παιδί να εμπλουτίσει τον συναισθηματικό του κόσμο, να γνωρίσει τον εαυτό του αλλά και τους ανθρώπους. Διαβάζοντας ένα λογοτεχνικό βιβλίο, το παιδί γνωρίζει άλλους πολιτισμούς, διαφορετικούς ανθρώπους και κουλτούρες, παραδόσεις και έθιμα, πνευματικές κατακτήσεις και ανθρώπινα επιτεύγματα. Ένας νέος κόσμος γνώσης, ξεχωριστής από αυτή που του προσφέρει το σχολείο, απλώνεται μπροστά του και το βοηθά στην ανάπτυξη της κριτικής αντίληψης και της δημιουργικής έκφρασης. Ακόμη, το λογοτεχνικό βιβλίο αποτελεί ένα πολύ ενδιαφέρον και συναρπαστικό μέσο ψυχαγωγίας, καθώς προσφέρει απλόχερα στον αναγνώστη αισθητική απόλαυση και συναισθηματική ικανοποίηση. Ιδιαίτερα στους μικρούς μας φίλους η λογοτεχνία είναι αρκετά γενναιόδωρη, καθώς συνδυάζει την ψυχαγωγία με την εκμάθηση γραμματικών και συντακτικών φαινομένων και με τον τρόπο αυτό πλουτίζεται ο παιδικός νους με νέες λέξεις και εκφράσεις. Ωστόσο, έρευνες καταλήγουν στο πόρισμα πως τα παιδιά ομολογούν την προτίμησή τους για την τηλεόραση ή το διαδίκτυο. Διαβάζουν πολύ λιγότερα βιβλία από τη στιγμή που με το πάτημα ενός κουμπιού η διασκέδαση μέσω της τεχνολογίας... Συνέχεια...
Αν και οι έννοιες του δασκάλου και του μαθητή είναι ξεκάθαρες μέσα στο κοινωνικό πλαίσιο, όταν τις ενσωματώσουμε μέσα στα ανθρώπινα δεδομένα τότε η διαχωριστική τους γραμμή φαίνεται τεχνητή και τα στοιχεία που θέλουμε να καταθέσουμε θα αποδείξουν ότι είναι. Το αρχικό πρόβλημα της εκπαίδευσης παρουσιάζεται ήδη με τον ορισμό του ανθρώπου. Αν αυτός ο ορισμός είναι στατικός, τότε μπορούμε να δείξουμε ότι υπάρχουν φάσεις όπως μικρός άνθρωπος, άνθρωπος και μεγάλος άνθρωπος. Βέβαια σε όλους τους τομείς της γνώσης υπάρχουν άνθρωποι που αποδεικνύουν de facto ότι αυτή η άποψη είναι μόνο φαινομενική. Επιπλέον μια οριακή ανάλυση δείχνει ότι η αλλαγή φάσης δεν είναι προφανής. Συνεπώς η εκπαίδευση που χρειάζεται το μικρό παιδί δεν είναι αναγκαστικά διαφορετική ως προς την οντότητά της, σε σχέση με εκείνη που χρειάζεται ο άνθρωπος και ο μεγάλος άνθρωπος. Η διαφοροποίηση που γίνεται προέρχεται περισσότερο από το κοινωνικό περιβάλλον παρά από το γνωστικό αντικείμενο. Ενώ η αναζήτηση παραμένει η ίδια για τον άνθρωπο ανεξάρτητα από την ηλικία του. Ο άνθρωπος ζει μέσω της εξέλιξής του διότι ανήκει στον χρόνο και δεν μπορεί να μείνει ανεξάρτητος. Μπορεί η εκπαίδευση να κάνει χρήση της εμπειρίας του ανθρώπου που είναι μαθητής δίχως αυτό να σημαίνει ότι είναι διαφορετική στην ουσία. Είναι μια φυσιολογική προέκταση της ιδέας του μαθαίνει να μαθαίνει και όχι της απλής εκπαίδευσης. Είναι τα ίδια νοητικά σχήματα μα όχι το ίδιο περιεχόμενο. Η ίδια η εκπαίδευση μέσω της δια βίου μάθησης αποδεικνύει ότι το όριο του μαθητή είναι και τεχνητό και συμβατικό. Το ίδιο ισχύει και για τους δασκάλους εφόσον οι μαθητές τους αλλάζουν συνεχώς ως προς τις απαιτήσεις τους και τις ανάγκες τους. Όπως το διαχρονικό στοιχείο είναι ενσωματωμένο, η εκπαίδευση αναγκαστικά εξελίσσεται. Συνεπώς και ο δάσκαλος και ο μαθητής αλλά και η εκπαίδευση λειτουργούν σ’ ένα δυναμικό πλαίσιο. Επιπλέον ακόμα και ο δάσκαλος στο... Συνέχεια...
previous arrow
next arrow
ArrowArrow
Διακρίσεις στον Διεθνή Μαθηματικό Διαγωνισμό «Καγκουρό»
«Τροφή για… σκέψη»
Διάβασμα και καλοκαιρινές διακοπές
Βιβλίο εναντίον οθόνης…
Ο Δάσκαλος και ο Μαθητής
Slider

Η φιλοσοφία μας

Το σχολείο μας υπερασπίζεται τη μετάδοση της γνώσης ως κύριο προορισμό του. Επομένως δεν είμαστε σχολείο “μαθητοκεντρικό” ούτε “δασκαλοκεντρικό”. Είμαστε σχολείο γνωσιοκεντρικό όπου οι μαθητές του μαθαίνουν γράμματα και δεν αποκτούν απλώς δεξιότητες. Δεν αποτελούμε ερευνητικό κέντρο που παράγει νέα γνώση, ούτε είμαστε εργαστήριο καινοτομίας. Εργαζόμαστε μεθοδικά και ευελπιστούμε ότι οι μαθητές μας στους οποίους παραδίδουμε τον γραπτό πολιτισμό μας, θα είναι εκείνοι που στο μέλλον θα παράγουν νέα γνώση και θα καινοτομούν.



HEAculture

Απόψεις, προτάσεις, ιδέες, πολιτισμός


ΟΛΕΣ ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Ανθρωπιστικές Επιστήμες
Επιστήμες
Έρευνα
Οικονομία
Περιβάλλον
Προτάσεις
Τέχνες

ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ ΤΑ ΑΡΘΡΑ

Τα νέα του σχολείου μας

Δείτε τα τελευταία νέα και τις ανακοινώσεις του Homo educandus – Αγωγή.



ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ


Αδράχνοντας ένα ανυπόμονο μέλλον

Στο μέλλον που πλησιάζει η γνώση θα είναι το πιο σημαντικό νόμισμα συναλλαγών. Στο Homo educandus Αγωγή επανεξετάζουμε πώς διδάσκουμε και πώς μαθαίνουμε. Η κατανόηση της λειτουργίας του ανθρώπινου εγκεφάλου ανοίγει νέα παράθυρα στο πώς μαθαίνουμε. Η αδιάκοπη επανάσταση της τεχνολογίας αλλάζει τον τρόπο που διδάσκουμε. Ο ανθρώπινος παράγοντας, όμως, παραμένει καταλυτικός. Στόχος μας είναι να κατανοήσουμε και να εναρμονιστούμε με το περιβάλλον μας, να χρησιμοποιούμε την τεχνολογία και να μην μας χρησιμοποιεί, να βαδίσουμε στον δρόμο της Μεσότητας και όχι της μετριότητας.



Μας εμπνέουν




Κοινότητες

Στο Homo educandus – Αγωγή, οι άνθρωποι είναι στο επίκεντρο.



Συνεργαζόμενοι φορείς