Η προσφορά της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης στην καλλιέργεια αξιών

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

«Η περιβαλλοντική εκπαίδευση παρέχει μια εκτενώς διαφοροποιημένη πτυχή της γνώσης. Ο μαθητής δεν αποτελεί πλέον έναν παθητικό δέκτη θεωρητικών πληροφοριών».

Από την αρχή της δημιουργίας του ο άνθρωπος χαρακτηρίζεται από μια διαρκή αλληλεπίδραση με το περιβάλλον. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το περιβάλλον τού παρέχει τις πρώτες ύλες για την επιβίωσή του, ενώ ταυτόχρονα τροποποιείται από αυτόν με σκοπό να εξυπηρετεί περισσότερο τις ανάγκες του. Ωστόσο, δεν πρέπει να διαφύγει της προσοχής η αναγκαιότητα θέσπισης ορίων όσον αφορά στην αλόγιστη αλλά και άσκοπη υπερεκμετάλλευση του φυσικού πλούτου. Για τον λόγο αυτό , υπεύθυνη για τον περιορισμό αυτής της ανεξέλεγκτης εκμετάλλευσης καθίσταται η περιβαλλοντική αγωγή τόσο στην πρωτοβάθμια όσο και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Ένας από τους βασικούς στόχους της ομαλής λειτουργίας του σχολείου είναι να αποτελεί ένα πεδίο βιωματικής δράσης. Την κατεύθυνση αυτή ακολουθεί το μοντέλο της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, αντικρούοντας έτσι τη στατικότητα της εκπαιδευτικής σχολικής ζωής. Μέσα από αυτό τον τρόπο προσέγγισης της γνώσης γίνεται εφικτή η ευαισθητοποίηση του μαθητή προς το περιβάλλον ως σύνολο και προς τα προβλήματα που ανακύπτουν σχετικά με αυτό. Επιπλέον παρέχεται στο μαθητή η ικανότητα εντοπισμού και αξιοποίησης όλων των απαραίτητων πόρων που του προσφέρονται από το περιβάλλον στο οποίο ζει και αναπτύσσεται.

Η περιβαλλοντική εκπαίδευση παρέχει μια εκτενώς διαφοροποιημένη πτυχή της γνώσης. Ο μαθητής δεν αποτελεί πλέον έναν παθητικό δέκτη θεωρητικών πληροφοριών. Ο ρόλος του χαρακτηρίζεται ως ενεργητικός , κάτι το οποίο γίνεται έκδηλο μέσα από τις δράσεις του προγράμματος, που – μεταξύ άλλων – περιλαμβάνουν παιχνίδια στο πεδίο, περιβαλλοντικές εκπαιδευτικές εκδρομές, δεντροφυτεύσεις, ανακύκλωση διάφορων υλικών, καθαρισμό ακτών, πειράματα σχετικά με τη ρύπανση των υδάτων, καθώς και παρακολούθηση ντοκιμαντέρ περιβαλλοντικού περιεχομένου.

Απώτερος στόχος , λοιπόν, είναι η απόκτηση κριτικής στάσης, η υιοθέτηση αξιών και η ανάπτυξη συναισθημάτων ευαισθητοποίησης προς το περιβάλλον, μετατρέποντας σταδιακά το μαθητή σε έναν μελλοντικό «ευσυνείδητο» πολίτη.

Ευελπιστούμε πως ο ρόλος της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης θα καταστήσει τους μαθητές ικανούς να περιορίσουν τα εμπόδια περιχαράκωσης της ανθρώπινης συνείδησής τους, να διευρύνουν τους ορίζοντές τους και την κριτική τους σκέψη αναφορικά τόσο με το περιβάλλον όσο και τη ζωή τους σε κοινωνικό και ατομικό επίπεδο. Σέβομαι το περιβάλλον σημαίνει πως αναγνωρίζω τη σημασία της αλληλεπίδρασής μου με αυτό για την επιβίωσή μου και κατ’ επέκταση σέβομαι τόσο το ίδιο όσο και τον εαυτό μου.

Κατερίνα Στάμου

Βιολόγος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *