Το κλίμα αλλάζει, εμείς τι κανουμε;
Η κλιματική αλλαγή σήμερα δεν αποτελεί μια θεωρία, αλλά καθημερινή
πραγματικότητα που επηρεάζει ολοένα και περισσότερο τη ζωή μας.
Από την οικονομία και την υγεία μέχρι τη διατροφή και τα ανθρώπινα
δικαιώματα, οι συνέπειές της γίνονται αισθητές σε παγκόσμιο επίπεδο.
Συχνά ακούγεται το επιχείρημα ότι «το κλίμα της Γης άλλαζε πάντα».
Πράγματι, το κλίμα έχει μεταβληθεί πολλές φορές στο παρελθόν. Η
βασική διαφορά, όμως, είναι ότι η σημερινή αλλαγή συνδέεται άμεσα με
την ανθρώπινη δραστηριότητα. Σύμφωνα με τη NASA, τα επίπεδα
διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα είναι τα υψηλότερα που έχουν
καταγραφεί εδώ και τουλάχιστον δύο εκατομμύρια χρόνια.
Πιο συγκεκριμένα, στη σημερινή εποχή η περιεκτικότητα του διοξειδίου του
άνθρακα στην ατμόσφαιρα έχει φτάσει στο 0.040% από το 0.018- 0.028% στο οποίο
διακυμαινόταν στις παγετώδεις και μεσοπαγετώδεις περιόδους. Αυτό έχει ως
αποτέλεσμα τη ραγδαία αύξηση τις παγκόσμιας θερμοκρασίας, με τον Παγκόσμιο
Μετεωρολογικό Οργανισμό να επιβεβαιώνει ότι η τελευταία δεκαετία ήταν η θερμότερη στην ιστορία των μετρήσεων. Μάλιστα, αν η αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα συνεχιστεί σε επιταχυνόμενους ρυθμούς η
ζωή στη γη θα γινεί πρακτικά αδύνατη μέχρι το 2100 οπού η περιεκτικότητα του CO2 θα είναι στα 1000ppm.
Οι επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης δεν περιορίζονται μόνο στους συχνούς καύσωνες ή τα ακραία καιρικά φαινόμενα. Το λιώσιμο των πάγων αποτελεί μία από τις πιο ανησυχητικές εξελίξεις. Έρευνα του Πανεπιστημίου του Leeds δείχνει ότι κάθε χρόνο χάνονται σχεδόν 1,2 τρισεκατομμύρια τόνοι πάγου παγκοσμίως, γεγονός που οδηγεί σε επικίνδυνη άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Η Διακυβερνητική
Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC) προειδοποιεί ότι ο ρυθμός ανόδου της στάθμης των θαλασσών έχει σχεδόν διπλασιαστεί σε σύγκριση με τον προηγούμενο αιώνα.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπαθεί να αναλάβει δράση μέσω της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας, με στόχο την κλιματική ουδετερότητα έως το 2050.
Η κλιματική ουδετερότητα, σύμφωνα με την Ε.Ε., αφορά τη μετάβαση σε μια οικονομία με μηδενικές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου. Η μετάβαση αυτή απαιτεί μεγάλες αλλαγές στον τρόπο που παράγουμε και καταναλώνουμε ενέργεια. Παρότι πολλοί φοβούνται το οικονομικό κόστος, η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας εκτιμά ότι η πράσινη μετάβαση μπορεί να δημιουργήσει έως και 24 εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας παγκοσμίως μέχρι το 2030.
Η κλιματική αλλαγή, ωστόσο, έχει και έντονη γεωπολιτική διάσταση. Η
έλλειψη νερού, η υποβάθμιση της γης και τα ακραία φαινόμενα εντείνουν τις
συγκρούσεις και προκαλούν μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών. Η Παγκόσμια
Τράπεζα προειδοποιεί ότι έως το 2050 πάνω από 200 εκατομμύρια άνθρωποι
μπορεί να γίνουν κλιματικοί πρόσφυγες.
Ακόμη και στην Αρκτική, το λιώσιμο των πάγων προκαλεί νέες εντάσεις, καθώς
μεγάλες δυνάμεις ανταγωνίζονται για τους φυσικούς πόρους της περιοχής.
Τελικά, η κλιματική κρίση είναι και ζήτημα δικαιοσύνης. Σύμφωνα με την
Oxfam, το πλουσιότερο 1% του παγκόσμιου πληθυσμού ευθύνεται για
περισσότερες εκπομπές ρύπων από το φτωχότερο 50%. Παρ’ όλα αυτά,
οι πιο ευάλωτες χώρες είναι εκείνες που υφίστανται τις σοβαρότερες
συνέπειες.
· NASA – Global Climate Change: https://climate.nasa.gov
· World Meteorological Organization (WMO): https://www.wmo.int
· IPCC – Climate Reports: https://www.ipcc.ch
· University of Leeds – Ice loss studies: https://www.leeds.ac.uk
· International Labour Organization (ILO): https://www.ilo.org
World Bank – Climate Migration: https://www.worldbank.org
Oxfam – Climate Inequality Reports: https://www.oxfam.org
« Η ζωή σήμερα, άλλοτε, αλλού και στο μέλλον», Γιάννης Μανέτας
IPPC https://www.ipcc.ch/report/ar6/syr/longer-report
Βλάσσης Χιώτης
Φίλιππος Φαντής
Μαθητές της β΄ τάξης του Λυκείου Homo educandus – Αγωγή
